تبلیغات
پایگاه بسیج هیات محبین المجتبی ع کرمان - مقام عظمای ولایت 22خرداد92
 
پایگاه بسیج هیات محبین المجتبی ع کرمان
۱۳۹۲/۰۳/۲۲

بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم

سوم شعبان ۱۴۳۴
سالروز میلاد امام حسین علیه‌السّلام


بسماللهالرّحمنالرّحیم
خوشامد عرض میكنم به همهى شما برادران، خواهران، جوانان عزیز كه از راههاى دور و نزدیك زحمت كشیدید و روز عید ما را به معناى واقعى كلمه عید كردید. اجتماع دوستان اهلبیت، دوستان سیّدالشّهدا، لبهاى خندان، دلهاى شاد به مناسبت میلاد باسعادت حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السّلام حقیقتاً روز عید را یك عید واقعى میكند. امیدواریم ملت ایران همواره در همهى احوال، در گذشت زمان، روزبهروز انشاءالله با توسّل به ذیل عنایت الهى و با توجّه به اهلبیت علیهم‌السّلام و به معارف اسلامى، روزبهروز انشاءالله موفّقتر و سربلندتر و شادتر باشد.
روز میلاد حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌الصّلاةوالسّلام روز باعظمتى است. به فرمایش مرحوم آقاى حاج میرزا جواد آقاى تبریزى ملكى - عالمِ فقیهِ عارفِ بزرگوار - عظمت روز سوّم شعبان را باید بهعنوان پرتوى از عظمت حسینبنعلى بهحساب آورد و بهشمار آورد؛ روز بزرگى است. در این روز كسى متولد شد كه سرنوشت اسلام، به او، به حركت او، به قیام او، به فداكارى او، به اخلاص او بسته بود. این بزرگوار در تاریخ بشریّت، یك حركتى را - كه نظیر و شبیهى ندارد - ارائهى به تاریخ كرد و در مقابل چشم بشریّت گذاشت كه هرگز فراموش نخواهد شد؛ الگو است. فداكارىِ براى هدف الهى، در آن حجم، در آن مقیاس عظیم؛ فداكارىِ به معناى دادن جان خود، جان عزیزان؛ اسارت حرم اهلبیت، با آن وضع، با آن فجاعت؛ تحمّل این حادثهى سخت، براى اینكه اسلام بماند، براى اینكه ظلمستیزى بهعنوان یك اصل در تاریخ اسلام و در تاریخ بشریّت به یادگار بماند؛ این چیزى است كه دیگر نظیرى براى آن نمیشود پیدا كرد. خیلیها در راه خدا شهید شدند، در ركاب پیغمبر، در ركاب امیرالمؤمنین، در ركاب انبیاء الهى، هیچكدام با حادثهى كربلا قابل مقایسه نیست. فرق است بین آن كسى كه در میان هلهله و تحسین یاران و همراهان و به امید فتح و پیروزى وارد میدان میشود میجنگد و بعد شهید میشود و به خاك هلاك مىافتد - كه البتّه اجر بسیار بالایى دارد - و بین آن جماعتى كه در یك دنیاى تاریك و ظلمانى، در هنگامى كه همهى سرجنبانان بزرگ دنیاى اسلام از همراهى با آنها سر باز میزنند بلكه آنها را بر این اقدام ملامت هم میكنند، امید یارى از هیچكس نیست، كسى مثل عبداللهبنعباس آنها را منع میكند، كسى مثل عبداللهبنجعفر آنها را منع میكند، یاران و مخلصان و علاقهمندان در كوفه از همراهى با او سر باز میزنند، تنهاى تنها، فقط با تعداد معدودى از یاران مخلص، و با خانواده - با همسر، با خواهر، با خواهرزادهها، با برادرزادهها، با جوانان، با فرزند شش ماهه - وارد میدان میشود. این یك حادثهى عجیبى است؛ یك منظرهى پرشكوهى است در تاریخ كه در مقابل چشم بشریّت گذاشته شده است. امام حسین علیه‌السّلام خود را براى یك چنین روزى آماده میكرد.
 البتّه زندگى حسینبنعلى علیه‌السّلام در طول تاریخِ زندگى پنجاه و چند سالهى آن بزرگوار، همه درس است: دوران كودكى او درس است، دوران جوانى او درس است، در دوران امامت امام حسن علیه‌السّلام رفتار او درس است، بعد از شهادت امام حسن علیه‌السّلام رفتار او همه درس است. اینجور نبود كه كار امام حسین فقط در آن روز آخر باشد، لكن حادثهى كربلا اینقدر عظمت دارد، اینقدر درخشنده است كه مثل خورشیدى همهى نورهاى دیگر را تحتالشّعاع قرار میدهد؛ والا خطابهى امام حسین علیه‌السّلام خطاب به علما و بزرگان و صحابه و تابعین در منى - كه در كتب حدیث ذكر شده است - یك سند تاریخى است؛ نامهى آن بزرگوار خطاب به علما و بزرگان و پایهها و اركان دینى در زمان خودش  - «ثُمَّ انتُم ایَّتُها العِصابَة، عِصابَةٌ بِالعِلمِ مَشهورَة»(۱) كه در كتب معتبر حدیث نقل شده است - یك سند تاریخى مهم است؛ رفتارهاى آن بزرگوار؛ برخوردش با معاویه، نامهاش به معاویه؛ حضورش در كنار پدر در دوران كوتاه خلافت امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام؛ همهى اینها قدمبهقدم درس است؛ منتها حادثهى عاشورا چیز دیگرى است. امروز روز ولادت این بزرگوار است؛ در این روز باید از حسینبنعلى درس آموخت؛ درس حسینبنعلى علیه‌الصّلاةوالسّلام به امّت اسلامى این است كه براى حقّ، براى عدل، براى اقامهى عدل، براى مقابلهى با ظلم، باید همیشه آماده بود و باید موجودى خود را به میدان آورد؛ در آن سطح و در آن مقیاس، كار من و شما نیست؛ امّا در سطوحى كه با وضعیّت ما، با خُلقیّات ما، با عادات ما متناسب باشد چرا؛ باید یاد بگیریم.
 امروز خوشبختانه ملت ایران این درس را از حسینبنعلى آموخته است. سى و چند سال است كه قاطبهى ملت ایران در این راه حركت میكند؛ حالا بالاخره یك نوادر و یك شواذّى هم گوشه كنار هستند امّا حركت قاطبهى ملت ایران در جهت و حركت حسینبنعلى است. سرنوشت آن بزرگوار شهادت بود امّا درس او فقط درس راه شهادت نیست. این حركت حركت بابركتى است، گاهى ممكن است مثل ماجراى حسینبنعلى علیه‌السّلام منتهى به شهادت بشود، امّا این حالت، این روحیّه، براى اقامهى دین خدا و همهى بركاتى كه بر اقامهى دین خدا مترتّب است مفید است. ملت ایران با این روحیّه وارد میدان شد، یك بناى ظلمِ ملى و بینالمللى را در ایران ویران كرد، به جاى آن بناى اسلامى پایهگذارى كرد. اینجور نیست كه حالا هر كس راه حسینبنعلى را رفت، حتماً آخر كار بایستى به صورت ظاهر، به شكل دنیایى، ناكامى باشد؛ نخیر، این راه را، این درس را در مقابل چشم بشریّت گذاشتهاند، میگویند اگر دنیا هم میخواهى، اگر عزّت هم میخواهى، در این راه است؛ باید حركت كنى. ملت ایران این را تجربه كرده است؛ این را باید قدر دانست. ملت ایران حسینى و عاشورائى وارد میدان شد، در یك انقلاب عظیم و شاید بشود گفت بىنظیر در این سدههاى طولانى كه جلوى چشم ما است - لااقل كمنظیر - پیروز شد. ملت ایران این روش را اتّخاذ كرد، تا امروز روزبهروز پیش رفت. البتّه دشمنها با وسائل تبلیغاتیشان، با بلندگوهایشان حاضر نیستند صریحاً اعتراف بكنند به پیشرفت ملت ایران امّا مردم دنیا كور كه نیستند، مىبینند دیگر؛ ایرانِ دوران طاغوت كجا، ایرانِ جمهورى اسلامى كجا؟ ایرانِ سال ۵۷ كجا، ایرانِ سال ۹۲ كجا؟ در علم، در سیاست، در امنیّت، در تسلطِ بر حوادث منطقه، در تأثیرِ در حوادث جهان، در امید و اعتمادبهنفس در پیمودن راه عزّت و سعادت، امروز كجا، دیروز كجا؟ امروز ملت ایران دارد میتازد به طرف جلو. و انشاءالله روزبهروز این ادامه خواهد داشت؛ این را به شما عرض بكنم؛ همهى قرائن این را نشان میدهد. خب این یك فصل است.
 در كنار این فصل، این را هم عرض بكنیم كه با قطعِ نظر از سوّم شعبان، ما وارد ماه شعبان شدیم. ماه عبادت، ماه توسّل، ماه مناجات؛ وَ اسمَع دُعائى اِذا دَعَوتُك، وَ اسمَع نِدائى اِذا نادَیتُك؛(۲) فصل مناجات با خداى متعال، فصل مرتبط كردن این دلهاى پاكْ با معدن عظمت، با معدن نور؛ این را قدر باید دانست. این مناجات شعبانیّه یك تحفهاى است كه در اختیار ما قرار داده شده است. خب ما دعا خیلى داریم، همهى این دعاها هم پر از مضامین عالى است، امّا بعضى یك برجستگى خاصّى دارند. من از امام بزرگوار (رضوان الله علیه) سؤال كردم، گفتم در میان این دعاهایى كه از ائمّه علیهم‌السّلام رسیده است، شما به كدام دعا بیشتر علاقهمندید و دلبستهاید؟ فرمودند به دعاى كمیل و مناجات شعبانیّه؛ به این دو دعا. امام یك دلِ متوجّه به خدا بود، اهل توسّل بود، اهل تضرّع بود، اهل خشوع بود، اهل اتّصال با مبدأ بود؛ وسیلهى بهتر در چشم او، این دو دعا بود: دعاى كمیل، مناجات شعبانیّه. وقتى انسان مراجعه میكند به این دو دعا، دقّت میكند، مىبیند چقدر هم شبیه همند این دو دعا؛ شباهتهاى زیادى به هم دارند؛ مناجات انسان خاشع، مناجات انسان متوكّل به خدا؛ كَاَنّى بِنَفسى واقِفَةٌ بَینَ یَدَیك، وَ قَد اَظَلها حُسنُ تَوَكُّلى عَلَیك، فَقُلتَ ما اَنتَ اَهلُه، وَ تَغَمَّدتَنى بِعَفوِك؛(۳) امید، امید به مغفرت الهى، به رحمت الهى، به توجّه الهى، بلندهمّتىِ در درخواست از پروردگار؛ اِلهى هَب لى كَمالَ الانقِطاعِ اِلَیك، و اَنِر اَبصارَ قُلوبِنا بِضیاءِ نَظَرِها اِلَیك.(۴) ماه شعبان یك چنین ماهى است؛ دلهاى پاك، دلهاى نورانى، دلهاى جوان، از این موقعیّت بهره بگیرند، استفاده كنند، رابطهتان را با خدا قوى كنید.
 در این راه عظمت و عزّتى كه ملت ایران در پیش دارد، توجّه به خدا و توكّل به خدا و ارتباط با خدا، یك نقش بزرگ و اساسى دارد. عدّهاى غافلند، همهاش روى محاسبات مادّىِ محض محاسبه میكنند؛ در محاسباتشان معنویّت و كمك الهى و توكّل به خدا و حسن ظنّ به وعدهى الهى كأنّهُ هیچ راهى ندارد. خب این محاسبات مادّى را مستكبرین عالم هم دارند میكنند، بهتر از شما هم میكنند، چرا روزبهروز عقب میروند؟ چرا دچار این همه مشكلات میشوند؟ چرا مجبور میشوند ظلم كنند؟ چرا مجبور میشوند لشگركشى كنند - به افغانستان، به عراق، به پاكستان - انسانهاى بىگناه را بكُشند؟ وَ اِنَّما یَحتاجُ اِلى الظُّلمِ ضَعیف؛(۵) آن كسى كه ضعیف است احتیاج دارد به اینكه ظلم بكند؛ ضعیفند كه ظلم میكنند؛ چون دستشان با سلاح آشنا است، این سلاح را بىمحابا به كار میبرند، ظالمانه، متجاوزانه، خودسرانه؛ خب این خودش عقبرفت است، هم عقبرفت در معیارهاى معنوى، هم عقبرفت در محاسبات مادّى. روزبهروز تمدّن غرب دارد مشكلات بیشترى در اطراف خود میتند، و این مشكلات اینها را از پا خواهد انداخت؛ این بهخاطر قطع ارتباط با مبدأ هستى است؛ این بهخاطر قطع ارتباط با معدن نور و عظمت است؛ فَتَصِلَ اِلى مَعدِنِ العَظَمَة، و تَصیرَ اَرواحُنا مُعَلقَةً بِعِزِّ قُدسِك؛(۶) اینها لازم است. امروز براى ملت ایران این زمینه آماده است.
 من همین جا وارد مسئلهى انتخابات بشوم. گفتیم "حماسهى سیاسى"؛ این حماسهى سیاسى امروز شروع شده است. البتّه روز جمعه نقطهى اوج این حماسه است؛ امّا امروز بحمدالله انسان میبیند در كشور حماسهى سیاسى شروع شده است. انتخاباتْ امسال رنگ و بوى دیگرى دارد. همهى دنیا چشمها را دوختهاند به این انتخابات؛ دشمنان ملت ایران چشمشان به این انتخابات است، دوستان ملت ایران هم همینطور؛ میخواهند ببینند ملت ایران چه خواهد كرد. دشمنان پولها خرج كردند، زحمتها كشیدند، سیاستها به كار بستند، به قول خودشان اتاقهاى فكر تشكیل دادند، براى اینكه راهى پیدا كنند تا ملت ایران را از نظام اسلامى جدا كنند. ملت ایران با حضور در پاى صندوقهاى رأى، با شركت در رأى دادن، ارتباط و اتّصال مستحكم خودش را با نظام اسلامى دارد اثبات میكند. این جلوى چشم مردم است. ملت ایران با این شور و شوقى كه امروز مشاهده میشود - كه خب بحمدالله شور و شوق مباركى است - به امید خدا، با توكّل به پروردگار، با همّت ملت عزیز، این حماسه به معناى واقعى تحقّق خواهد یافت؛ یك نمایش قدرتى است، هم براى ملت ایران، هم براى نظام جمهورى اسلامى، در مقابل چشم دشمنان. اینهمه تلاش كردند ملت را جدا كنند، بىتفاوت كنند، نسبت به انتخابات بدبین كنند، نسبت به دستگاه برگزاركنندهى انتخابات بدبین كنند، امّا ناكام شدند و انشاءالله ناكام خواهند شد. این یك تجربهى مهم و بزرگى است در مقابل ملت ایران. بنده اصرارم بر حضور حدّاكثرى و عمومى ملت ایران بهخاطر این است كه مىبینم و میدانم كه حضور یكپارچهى مردم، حضور پرشوق و امیدوارانه و قدرتمندانهى مردم موجب میشود كه دشمن مأیوس بشود؛ وقتى دشمن مأیوس شد، كارآیى خود را از دست خواهد داد. اینكه ملاحظه میكنید دشمن در عرصههاى مختلف، از زاویههاى مختلف، گاهى تعرّضى، تجاوزى، پیشرفتى انجام میدهد، بهخاطر این است كه كسانى به او چراغ سبز میدهند، دشمن را امیدوار میكنند. بعضى از حرفها دشمن را امیدوار میكند؛ بعضى از قیافهگرفتنها و رفتارها دشمن را امیدوار میكند. وقتى دشمن امیدوار شد، بر فشار خود مىافزاید؛ وقتى دشمن ناامید شد، طبعاً خواهد دید فشار فایدهاى ندارد، راه دیگرى را دنبال میكند. مصونیّت كشور، وابستهى به حضور مردم است؛ كم شدن فشارهاى دشمنان، وابستهى به حضور مردم است، وابستهى به اتّحاد و انسجام مردم با نظام و با دستگاه جمهورى اسلامى و حسّ اعتماد متقابل بین مردم و مسئولین است. این حسّ باید روزبهروز تقویت بشود.
 بحمدالله روال انتخابات تا امروز روال خوبى بوده است. یكى از نكات برجسته و مثبتى كه انسان مشاهده میكند - با خبرهایى كه داریم، با اطّلاعات آشكارى كه وجود دارد - این است كه گفتمان مردم در این انتخابات، گفتمان قانونگرایى است؛ با هر كسى صحبت میكنند، مصاحبه میكنند، مردم از تبعیّت از قانون میگویند؛ این خیلى حادثهى باارزش و برجستهاى است؛ قانونگرایى. از بىقانونى مردم لطمه دیدند؛ در سال ۸۸ عدم تبعیّت از قانون، لگد زدن به قانون، به كشور لگد زد؛ این را مردم دیدند. یكى از پدیدههاى برجستهى امروز این است كه مردم نگاهشان، گرایششان قانونگرایى است. خوشبختانه تا امروز، هم مسئولین، هم نامزدهاى مختلف و محترم رعایت كردند جهات قانونى را، مراعات كردند؛ انشاءالله بعد از این هم همین خواهد بود. یك نكتهى مهم این است.
 یك نكتهى مهمّ دیگر این است كه با حركتى كه صداوسیما انجام داد - اینكه نامزدهاى مختلف، با گرایشهاى مختلف، هشت نفر با هشت گرایش، با هشت نوع نگاه نسبت به مسائل گوناگون كشور، آمدند در مقابل چشم مردم نشستند حرفهایشان را زدند - یك عدّهاى كه سالها است نعره میكشند كه در این كشور آزادى بیان نیست، خجالتزده شدند. این كارى كه صداوسیما كرد، مردم را در جریان افكار و آراء و نظرات و نگاههاى نامزدها به صورت روبهرو قرار داد، این خیلى كارِ به نظر من مفید و باارزشى بود. یك عدّهاى سالها مرتّب نعره میزدند: آقا نمیگذارند، تریبون نمیدهند! بفرمایید، این هم تریبون، این هم حرف؛ نه براى یك گرایش خاص، براى هشت گرایش؛ آقایان هشت نفر بودند آن روز، هشت جور نسبت به مسائل كشور حرف زدند - تحلیلهاى گوناگون، نظرات گوناگون - خب نظرات اشخاص محترم است. البتّه بنده حرفهایى دارم، در زمینهى مسائلى كه آن آقایان گفتند بنده مطالبى دارم، وقتش حالا نیست؛ انشاءالله بعد از انتخابات اگر من زنده بودم، حقایقى را به ملت ایران عرض خواهم كرد - در پیرامون مطالبى كه آن آقایان محترم بیان كردند، حرفهاى گفتنىاى وجود دارد - لكن این خیلى خوب بود، براى ما خوشحالكننده بود. دشمنان جمهورى اسلامى، تهمتزنندگان به جمهورى اسلامى، خجالتزده شدند؛ دیدند اینجور راحت، آزاد، نامزدها مىآیند حرف میزنند، به یكى حمله میكنند، از یكى دفاع میكنند، سیاستى را محكوم میكنند، جریانى را اثبات میكنند. جریانهاى فكرى و سیاسى كشور به طور كامل، در این مناظرات حضور داشتند؛ این یكى از نقاط قوّت انتخابات امسال بود. مردم هم احساس گرایشهاى پرشور در خودشان میكنند، بدون اینكه تعرّضى وجود داشته باشد. سال ۸۸، آن روز هم شور و هیجان بود منتها همراه با فحش و فضیحت! در این شهر تهران - حالا شهرستانها كمتر - مردم در این خیابانها راه میرفتند، یك عدّه به این یك عدّه به آن، یك عدّه علیه این یك عدّه علیه آن، شعار میدادند، حرف میزدند، به همدیگر میپریدند، بعضىها در این بین پیدا میشدند بددهنى میكردند، فحش میدادند؛ در این انتخابات نه، شور و هیجان هست، احساسات هست، امّا بىادبى نیست، بىاحترامى نیست. این خیلى باارزش است؛ ما در چهار سال اینقدر پیشرفت كردیم؛ خدا را شكر بر این پیشرفت و بر همهى پیشرفتهاى فراوان دیگرى كه در این سالها بحمدالله براى كشور پیش آمده است.
 من توصیهى اوّل و اهمّم حضور در پاى صندوقهاى رأى است؛ این از همه چیز مهمتر است براى كشور. ممكن است بعضیها - حالا به هر دلیلى - نخواهند از نظام جمهورى اسلامى حمایت بكنند امّا از كشورشان كه میخواهند حمایت كنند، آنها هم باید بیایند پاى صندوق رأى. همه باید بیایند پاى صندوقهاى رأى، حضور خودشان را اثبات كنند. هر كسى كه انتخاب خواهد شد - كه تقدیر الهى را ما نمیدانیم - اگر چنانچه آراء بیشترى از مردم را داشته باشد، در صورتى كه داراى رأى سدید و خوبى باشد، بهتر میتواند از آن رأى دفاع كند؛ میتواند در مقابل معارضین كشور بایستد. كشور ما دشمن دارد، معارض دارد. در عرصهى بینالمللى، دشمن بینالمللى دشمنى نیست كه با رودربایستى و با من بمیرم، تو بمیرى كنار بكشد؛ در دنیا سیاست اینجورى نیست كه با رودربایستى بگوییم: طرف را خجالتزده كنیم، مثلاً عقب بكشد؛ نخیر، هرچه شما ضعف نشان بدهید، او مىآید جلو؛ هرچه شما عقب بكشید، او جرىتر میشود. این را ما تجربه كردیم؛ یك جاهایى عقب كشیدیم، دشمن ما جرىتر شد؛ یك چیزى او گفت، ما به خیال یك مصلحتى حرف او را قبول كردیم، دیدیم پایش را گذاشت روى آن حرف، یك قدم آمد جلو؛ دشمن اینجورى است. در مقابل دشمن بینالمللى، با ارادهى قوى، با احساس عزّت، با اعتماد به این ملت - به این ملت باید اعتماد كرد، ملت ما ملت شجاع و رشیدى است - و با توكّل به خداى بزرگ و با حسن ظنّ به وعدهى الهى، بایستى راه را انتخاب كرد، با نگاه صحیح، عاقلانه، مدبّرانه پیش رفت، آن وقت خداى متعال هم به اینچنین كارى بركت خواهد داد و توفیقات الهى شامل حال همه خواهد شد.
 بنده امیدوارم به فضل پروردگار و به لطف الهى كه ان‌شاءالله این امتحانى كه در پیش داریم - امتحان روز جمعهى آینده، امتحان انتخابات، امتحان حضور در پاى صندوقهاى رأى - خداى متعال كمك كند و ملت ایران انشاءالله در این انتخابات موفّق و پیروز بشود؛ بحوله و قوّته.
والسّلام علیكم و رحمةالله و بركاته
 
۱) تحفالعقول، ص ۲۳۷
۲) مفاتیح الجنان، مناجات شعبانیّه
۳) همان
۴) همان
۵) صحیفهى سجّادیّه، دعاى ۴۸
۶) همان
پیامک‌های این دیدار
  • رهبرانقلاب:در راه عزت و پیشرفت ایران،توكل به خدا اهمیت ویژه ای دارد/عده ای غافلند و در محاسباتشان كانه توكل بخدا جایی ندارد/این محاسبات مادی را مستكبران عالم بهتر از شما میكنند اما هر روز عقب میروند.
  • رهبرانقلاب: توصیه اول من حضور پرشور پای صندوق رای است، ممكن است بعضی بدلیلی نخواهند از نظام اسلامی حمایت كنند، اما از كشورشان كه می‌خواهند حمایت كنند.همه باید بیایند/هركس كه انتخاب شد اگر دارای رای سدید و محكم باشد بهتر میتواند مقابل دشمنان و معارضین بایستد.
  • رهبرانقلاب بااشاره به مناظره ها:كار صداوسیما در انتخابات،تهمت زنندگانی كه میگفتند آزادی بیان نیست را خجالت زده كرد/البته بنده در زمینه آن مسائلی كه آقایان مطرح كردند،مطالبی دارم كه بعدا خواهم گفت.
  • ‫رهبر انقلاب: بحمدلله روال انتخابات تا امروز روال خوبی بوده و یكی از نقاط برجسته این است كه گفتمان مردم، گفتمان قانون‌گرایی است / مردم در سال 88 از عدم تبعیت و لگد زدن عده ای به قانون ضربه دیده اند‬
  • ‫رهبرانقلاب، امروز: بنده اصرارم بر حضور حداكثری ملت در انتخابات بخاطر این است كه حضور قدرتمندانه ملت ایران باعث میشود كه دشمن مایوس شود و فشار را كم كند و راه دیگری را دنبال كند.‬
  • جمعی از اقشار مختلف مردم صبح امروز با حضرت آیت‌الله خامنه‌ای دیدار كردند.
آخرین‌ها
پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی خامنه‌ای

نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی